Kadınlar hep bekler
Kadınlar her zaman bekler. Sanki beklemek için yaratılmıştır kadın. Sanki tanrı onları yaratırken bir de sabırlı bekleyiş eklemiştir özüne. Eğitim seviyesi,yaşadığı yer neresi olursa olsun hep aynıdır bu. Erkekler ise bu bekleyen kadınlarla övünmeyi pek severler. İşte bu övünmeyi onlara yaşatmak için bazen de bekletilir kadınlar. Kadınlıklarını yaşamayı beklerler. Sonra da hiç yaşamadan kadın olurlar. Sevdikleri adamı beklerler, sevdikleri adamla sevişmeyi beklerler. Aşkı beklerler. Kötü giden hayatlarının düzelmesini beklerler, bazen acılarının bitmesini beklerler. Başka kadının yanından gelen o adamı beklerler. Yaşamak istedikleri hayatları bekletirler. Terfi beklerler. Anne olacağı için kariyerlerini bekletirler. Çocuklarını büyütmek için kendi hayatlarını bekletirler. Ertelerler. Ve bir erkeğin yaptığında olumsuz tepki alacağı bu bekletme durumda bir de olumlu tepki ile karşılaşırlar. Yine ertelerler. Yine beklerler. Kimse de çıkıp “Neyi, neden bekliyorsun?” demez genelde.
Sonradan pişman olmak da olsa sonunda sakın bekleme, erteleme.
Zindanların bekçi köpeğidir korkulu itaatler
Âdemoğlu’nun pıhtılaştırılmış vicdan ve iradeleriyle, kurban edilenlerin hayalleri ile arzularını doyuran obez ilahi bilgelerin kurduğu medeniyetlerde, bir kalp krizidir insanoğlu insan için.
İlâhi ve iltihaplı kucaklardan kucaklara çekiştirilip şımartılan âdemoğullarının kapıları,lanetli cennet ve cehennem zindanlarına açılır.Kendinize değil.
Senyor Rapunzel
Dün gece yeni bir zevk keşfettim ve onu ilk defa denerken evime aceleyle bir melekle bir şeytan geldi. Beni kapıda yakaladılar ve yeni zevkim hakkında çekişmeye başladılar; birisi haykırıyordu, “Bu bir günah!”, diğeri, “Bu bir lütuf!”
Deli – Halil Cibran
Kültürel sapkınlıktır başörtüsü takmak. Kültürel sapkınlık; ister ulusal ister evrensel bağlamda ele alalım, kültürü, çağdaş ve çağcıl limitlerini olumsuz yönde zorlamaya denir. Bir bilgi, belli bir zamanın doğrusudur diye şimdi ki zamanın doğrusu olarak kabul edilemez. Eğer bir bilgiyi, geçmişte doğrudur diye günümüzde de doğru olarak kabul edersek bu kültürel sapkınlık olur. Geçmişte kadın yüzü görmemiş erkeklerin olması dolayısıyla kapamışlar kadınlar oralarını buralarını. Her konuda kendini geliştirememişlik hakimdi. O zamanın doğrularını, bu zamana göre doğru saymak sapkınlıktır. Doğru olan bir bilgi başka doğru olan bir bilgiyle çakışıyorsa sapkınlık vardır. Bilgi; doğru, denenmiş bir bilgi olmalıdır. Örneğin kız kaçırma, berdel, beşik kertmesi gibi kültürel bilgiler en azından bu zamanın koşulları hesaba katıldığında eskimiş, yorulmuş olacağından bunları doğru saymak kültürel sapkınlıktır.
Baş örtüsü de öyle. Ancak eğer biz başörtüsü takmayı yaradan için yapıyorsak ve buna inanıyorsak o çok bambaşka bir konudur. Takdir edilir, saygı gösterilir. Ama yapılan her işin adabıyla yapılması gerektiğini de unutmamak lazım. Senin sadece saçın gözükmüyor fakat benden daha çok makyaj yapıp dudaklarına kırmızı ruj sürüyorsan, kıyafetlerin benden daha çok iddialı ise, benden daha çok dikkat çekiyorsan, başörtünün ucunu arkana bir şalmış gibi atıyorsan, vücut hatların benden çok belliyse, gidip de leopar desenli başörtüsü takıyorsan, saçın dikkat çekmesin diye başörtüsü takıp da onun da üzerine dikkat çeksin diye güneş gözlüğü takıyorsan bu sevap işlemek isterken, günahkar olmakla aynıdır. Senin taktığın “burjuva başörtün” gibi değildir yaşlı tonton bir anneannenin taktığı başörtüsü. Senin bir palyaçodan hiçbir farkın yok gözümde. Görünüşten ziyade bunu bir statü olarak görüp, biz azınlığız ve dışlanıyoruz diyerek, bizim kendi fikrimizi söyleme hakkımızı elimizden alıyorsan sen de o muameleyi görmeye mahkumsun demektir.
